Deel dit recept wanneer je denkt dat je er iemand een plezier mee doet.
Orzo met Zongedroogde Tomaat en Spinazie
Katja Callens
Voedingsexpert
Eiwit
30g
Vezels
7g
Kcal
460
Score
8.4
Is orzo pasta? Het lijkt op rijst, het wordt soms verkocht in het rijstschap, en ik heb mensen het horen bestellen als 'die kleine rijst'. Maar orzo is pasta. Het is gemaakt van hetzelfde durumtarwesemolina als spaghetti en penne, alleen dan in de vorm van grote rijstkorrels. En die vorm is precies wat het zo veelzijdig maakt. Orzo neemt sauzen op als geen ander, past in salades, soepen en ovenschotels, en is in tien minuten gaar.
In Griekenland heet het kritharaki en is het een basisingrediënt dat in bijna elk huishouden te vinden is. De Grieken bakken het in de oven met tomaten en feta tot een gerecht dat giouvetsi heet. In Italië heet het risoni en gebruiken ze het in minestrone en pastasalades. In het Midden-Oosten combineren ze het met geroosterde groenten, granaatappelpitjes en tahindressing. Het is een van die ingrediënten die in elke keukentraditie een eigen plek heeft gevonden.
Wat mij persoonlijk aanspreekt aan orzo is hoe snel en makkelijk het is. Geen lang wachten tot een pan water kookt. Geen precies timen van al dente. Orzo gooi je in kokend water, acht tot tien minuten later giet je het af, en je hebt een perfect gekookte basis voor wat je maar wilt. Op drukke avonden is dat precies het soort gemak dat ik nodig heb.
Ingrediënten
- 100 g orzo
- handvol verse spinazie
- 6 zongedroogde tomaten, in reepjes
- 30 g feta, verkruimeld
- 1 el pijnboompitten
- 1 teentje knoflook, fijngehakt
- 1 el olijfolie
- sap van halve citroen
- snuf peper en zout
Orzo in de Griekse keuken
Giouvetsi is misschien wel het bekendste Griekse orzogenrecht. Het is een ovenschotel met lamsvlees of kip, tomaten en orzo die langzaam gaart tot de pasta alle sappen heeft opgezogen. Het resultaat is iets wat eruitziet als een risotto maar steviger is en meer bite heeft. De orzokorrels aan de randen van de schaal karamelliseren in de oven en worden knapperig, terwijl die in het midden zacht en sappig blijven. Dat contrast is wat het gerecht zo bijzonder maakt.
In Griekenland serveren ze orzo ook koud, als basis voor een salade met komkommer, tomaat, olijven, rode ui en feta. Het is het Griekse antwoord op pastasalade, maar eleganter en lichter. De kleine korrels mengen zich gelijkmatiger met de groenten dan grote pastavormen, en elke vork vol bevat een beetje van alles. Giet er een genereuze hoeveelheid olijfolie en citroensap over en je hebt een lunch die smaakt naar vakantie.
Voedingswaarde vergeleken met rijst
Orzo en witte rijst zijn calorisch vergelijkbaar, rond de 350 calorieën per 100 gram droog gewicht. Maar orzo wint op twee punten: eiwit en vezels. Orzo bevat 12 gram eiwit per 100 gram droog, tegenover 7 gram voor witte rijst. En de vezelinhoud is hoger, vooral bij de volkoren variant. Als je je rijst af en toe vervangt door orzo, krijg je bij dezelfde portie meer bouwstoffen binnen. Niet revolutionair, maar over een week telt het op.
Het verrassend simpele trucje waardoor je langer vol zit na elke maaltijd
Het kost je acht seconden per maaltijd, je hoeft er niets extra’s voor te kopen, en het werkt vanaf vandaag. Katja legt het uit in één korte mail.
Bereiding
Kook de orzo beetgaar volgens de verpakking. Giet af en vang een scheut kookvocht op.
Verhit olijfolie in dezelfde pan. Bak knoflook 30 seconden. Voeg zongedroogde tomaten toe en bak 1 minuut.
Schep de orzo terug in de pan. Voeg spinazie toe en roer tot die geslonken is.
Besprenkel met citroensap, voeg kookvocht toe voor sappigheid. Verdeel op een bord met feta en pijnboompitten.
Orzo als risotto-alternatief
Je kunt orzo bereiden als een risotto, en dat is een van mijn favoriete technieken. Bak de droge orzo een minuut in olijfolie tot het licht getoast ruikt. Voeg dan scheppen warme bouillon toe, net als bij een echte risotto, en roer tot het vocht is opgenomen. Herhaal tot de orzo gaar is. Het resultaat is romiger dan gewoon gekookte orzo, met een subtiele nootachtige smaak van het toasten. Het zetmeel dat de orzo afgeeft aan de bouillon creëert diezelfde romige textuur als bij een risotto, maar sneller en zonder de intensieve bewaking die arborio rijst vereist.
Voeg op het einde een klontje boter en een handvol geraspte Parmezaan toe, net als bij de mantecatura van een echte risotto. Roer krachtig zodat de kaas smelt en de orzo een glanzende, zijdezachte coating krijgt. Serveer het meteen met een molen zwarte peper erboven. Reken op veertien tot zestien minuten van begin tot einde. Dat is de helft van de tijd die een risotto kost, met een vergelijkbaar resultaat.
Koude orzosalade voor de zomer
Kook de orzo, spoel het af onder koud water en laat het volledig afkoelen. Meng met blokjes komkommer, gehalveerde cherry tomaten, verkruimelde feta, kalamata olijven en fijngesneden rode ui. Giet er een dressing over van drie eetlepels olijfolie, het sap van een halve citroen, een theelepel gedroogde oregano en peper en zout. Schep om en laat het een halfuur staan zodat de smaken intrekken. Dit is de ideale salade voor een barbecue, een picknick of een meeneembare lunch.
De salade is de dag erna nog lekkerder als je een scheut extra olijfolie toevoegt. De orzo absorbeert overnight een deel van de dressing, waardoor het iets droger aanvoelt. Die extra olijfolie lost dat op en geeft het geheel weer glans en sappigheid. Bewaar de salade zonder de feta en voeg die pas toe vlak voor serveren. Feta die te lang in de dressing staat wordt kruimelig en valt uit elkaar.
Orzo in soep
In de Griekse keuken is avgolemono een beroemde soep met kippenbouillon, orzo, ei en citroensap. De eieren worden losgeslagen met het citroensap en langzaam door de hete bouillon geroerd, zodat ze binden tot een romige, zijdezachte soep. De orzokorrels drijven erin als kleine pareltjes. Het is de ultieme troostsoep als je verkouden bent of gewoon een slechte dag hebt. Warm, zuur, romig en voedzaam tegelijk.
Voor warme gerechten en orzotto spoel je de orzo niet af na het koken. Het zetmeel op het oppervlak helpt de saus binden en geeft een romiger eindresultaat. Voor koude salades spoel je het juist wel af onder koud stromend water. Dan stopt het garingsproces, de korrels plakken niet aan elkaar, en ze koelen snel af. Het is een klein detail dat veel uitmaakt voor de textuur van het eindgerecht.
Meer recepten uit dit weekmenu
Deel dit recept wanneer je denkt dat je er iemand een plezier mee doet.

Katja Callens
Voedingsexpert, auteur
Katja heeft de afgelopen 17 jaar al honderdduizenden vrouwen in Nederland en België begeleid via Het Mentale Dieet Plan, Het Ketogeen Plan en De Slimste Keuken bij hun transformatie naar een gezonder eetpatroon. Niet met strikte diëten, maar met de drie pijlers van verzadiging: eiwit, vezels, volume en… gezond verstand.

