Mijn eerste vegetarische lasagne was een waterige bedoening waarbij de onderste laag pasta hard bleef en de bovenste verbrandde.
Twee dingen gingen er mis: de spinazie was niet uitgeknepen en er lag geen saus op de bodem. Beide zijn in dertig seconden op te lossen.
Ingrediënten
- 9 lasagnevellen
- 500 g verse spinazie
- 250 g ricotta
- 400 g tomatenblokjes (blik)
- 100 g mozzarella (geraspt)
- 30 g Parmezaanse kaas (geraspt)
- 1 ui (fijngesneden)
- 2 teentjes knoflook
- Snufje nootmuskaat
- Scheutje olijfolie
- Peper en zeezout
Bereiding
- Verwarm de oven voor op 200 graden.
- Bak ui en knoflook in olijfolie. Voeg spinazie toe en laat slinken. Meng met ricotta en nootmuskaat.
- Maak de tomatensaus: tomatenblokjes met peper, zout en basilicum.
- Maak laagjes in een ovenschaal: tomatensaus, lasagnevellen, spinazie-ricottamengsel. Herhaal 3 keer.
- Eindig met tomatensaus, mozzarella en Parmezaan.
- Bak 25 minuten in de oven. Laat 10 minuten rusten, snij in 6 porties.
- Bewaar in de koelkast (4 dagen) of vriezer (2 maanden). Verwarm 4 minuten in de magnetron.
Saus onderop en bovenop
De onderste laag lasagnevellen moet in vocht liggen, anders wordt hij nooit gaar. Begin dus met een laag tomatensaus in de schaal en niet met pasta.
Hetzelfde geldt voor de bovenste laag. Pasta die droog boven ligt, krult om en verbrandt. Eindig met saus en dan pas de kaas.
Lasagnevellen die je zonder voorkoken gebruikt, nemen tijdens het bakken vocht op uit de saus. Reken op iets meer saus dan je denkt nodig te hebben.
Vijfhonderd gram spinazie wordt een handvol
Verse spinazie bestaat voor rond de negentig procent uit water. Wat je na het slinken overhoudt is nog geen tiende van het volume.
Laat hem slinken in de pan met de ui en de knoflook, en giet daarna het vocht weg. Knijp de spinazie desnoods uit in een vergiet.
Al dat water komt tijdens het bakken vrij en heeft nergens heen te gaan. Wat je uit de oven haalt is een lasagne die bij het aansnijden uit elkaar loopt en waarvan de onderste laag in een plas ligt. Dit is de meest voorkomende reden waarom een spinazielasagne mislukt, en de enige oplossing is voorkomen.
Ricotta in plaats van bechamel
Een klassieke bechamel is boter, bloem en melk, en die brengt in een lasagne al snel tweehonderd kilocalorieen per portie mee.
Ricotta doet hetzelfde werk. Het is een verse wei-kaas met een zachte, licht korrelige structuur en ongeveer elf gram eiwit per honderd gram.
Meng hem met de spinazie en de nootmuskaat tot een smeerbaar mengsel. Is de ricotta erg dik, roer er dan een lepel van het spinazievocht doorheen.
Nootmuskaat bij spinazie en zuivel
Deze combinatie komt in de Italiaanse en de Franse keuken overal terug. Nootmuskaat bevat myristicine en elemicine, aromastoffen die zich aan vet hechten en daardoor in ricotta veel sterker doorkomen dan in water.
Rasp hem vers. Voorgemalen nootmuskaat verliest binnen weken het grootste deel van zijn geur.
Een snufje is genoeg. Nootmuskaat is een van de weinige specerijen waarbij te veel het gerecht meteen bederft.
Tien minuten laten staan na de oven
De kaas en de saus zijn na vijfentwintig minuten vloeibaar. In tien minuten rust stollen ze net genoeg om de lagen op elkaar te houden.
Snij je meteen, dan zakt de lasagne in en loopt hij uit over het bord. Het is de stap die het meest wordt overgeslagen en het meest oplevert.
Het verrassend simpele trucje waardoor je langer vol zit na elke maaltijd
Het kost je acht seconden per maaltijd, je hoeft er niets extra’s voor te kopen, en het werkt vanaf vandaag. Katja legt het uit in één korte mail.
Katja's tip
Lasagne is het ultieme meal-prep gerecht. Zes porties uit één schaal, invriesbaar, en de dag erna nog lekkerder.
Meer recepten uit dit weekmenu
Dit recept hoort bij het Plantaardig Weekmenu: Meer Groenten, Geen Honger.
Deel dit recept wanneer je denkt dat je er iemand een plezier mee doet.

Katja heeft de afgelopen 17 jaar al honderdduizenden vrouwen in Nederland en België begeleid via Het Mentale Dieet Plan, Het Ketogeen Plan en De Slimste Keuken bij hun transformatie naar een gezonder eetpatroon. Niet met strikte diëten, maar met de drie pijlers van verzadiging: eiwit, vezels, volume en… gezond verstand.

